// archief

webbouwstuk

Deze tag word gebruikt in 7 posts

Onderdaan

Ik lik mijn Koning Zijn kennis als zweetparels van Zijn harde lijf Ik ben Zijn lof en glorie Ik droog Zijn voeten aan mijn boezem Ik ben de stoel waar Hij op zit Ik ben Zijn overwinning Ik houd Hem warm met lustig lichaam Bedek Hem met mijn lange haar Ik ben Zijn nederlaag Ik […]

Share

Wij de mindere Goden

Gegeseld en gepijnigd is onze kracht Kwelling van een vergeten schim Zwemt door het transparante water Rollende golven op het strand Hoop groeit hier niet langer Vergetelheid leeft en wandelt reeds In onze nagedachtenis en Een strijd die niet gestreden kon Wij dienen zonder denken Hangen vriendschap onvoorwaardelijk Steeds vooruit nooit meer terug Aangekomen staan […]

Share

Sela

Steekspel voor de maagd Toernooi zonder winnaar Gouden sporen geven ritme aan In bezit genomen zadel Met macht geslagen ondergeschikt achtergelaten Be the first to like. Like Unlike

Share

Doncela

Voor het altaar Val ik op de grond en blink haar sporen Slaag ik mijn jonckvrouwe tot heer en ridder Voor eer en glorie kruipt zij in het zadel Voor liefde en passie in mijn adellijke bed Deze nacht danst ze voor mij Als een nimf Met haar wit doorschijnende mantel Vragen zijn er niet […]

Share

Meisje

Soms zie ik dat ene meisje Nog zo voor me Doorzichtbaar gehuld in verlegenheid Die vervaagt door een lach Zoekend naar het ritme Van haar leven Zoals handen trommelend Wisselen van maat op een drum Heel even maar Hield ik haar hand vast En liet haar dan weer gaan Ze moest nog verder Wat later […]

Share

Ijsroos

De herinnering aan jou Smaakt als zacht fluweel Dat ik streel Met voorzichtige vingertoppen Moeder van de straat Fier en warm Je eeuwige geflirt Maakt nu plaats voor leeg gespin Onder bevroren nevel En koude grond Groei je met je verleden Als een mysterieuze ijsroos Be the first to like. Like Unlike

Share

Heimwee

Heimwee steek ik in een klein doosje met een strik, dat ik af en toe, heel even, vast neem wanneer ik hunker … naar vroeger, toen mijn bestemming nog ver achter de horizon leek te liggen. Gestaag stap ik nu door een bizar labyrint dat mijn leven is, mijn doosje op mijn hart, waar, onvermijdelijk, […]

Share