// u leest...

literatuur

niet de druppel doet de emmer overlopen

te midden van kolkende wervelwinden

voel ik me bijzonder emotioneel en

nergens is een opening te vinden

binnen de lijntjes van de spil

ongeevenaard balancerend op de tol

meer neigend naar angst

dan naar vrije wil

er is dwang….maat

dwangmaat, sleur sleurt schurend

deze ervaar ik als een remschijf

oude littekens lekken smart

door enterhaken van de gelijkmaker

en het sneller spinnen van de as

maakt meerdere breuken in

mijn versplinterde mozaiken

spinnewebben van rationele en vage herinneringen

 

zo droomde ik eens een droom

en die droom heb ik zojuist beleefd

denken doe ik zonder schroom

omdat er een waarheid aan kleeft

en ik liever in dromen droom

 

vluchten kan ik niet meer

en ik verlies zelfs een simpel gevecht

sterk als ik was word ik sterker

en sterker word ik elke keer weer

maar nu wordt de rampspoed me toch wel wat te echt

dominant is de dwangmaat

doordat ik me aan liefde hecht

blijken zaken om getallen wederom slecht

 

terugslag en tegenslagen, wat een dag

hoe kom ik er verdomd nog aan toe

en wat geeft me de doorslag

om een breuk in de toren te breken

zonder een denkbeeldige drempel te wanen

of ’t allemaal voor de schijn schoon te faken

hoe doorbreek ik m ’n vreemde banen

laat de leeglopende leken maar begaan

al stuur, nee jaag ik die spoken

met genoegen uit m ’n groeven, grieven

en lanen

 

’t leven is me dan ook een draak

die op magische wijze zich verleent

geeft en neemt onaangekondigd

en put zo uit wel vele doosjes

terwijl m ’n gevoelsleven ’t zowat begeeft

waarop de draak mij in de rug beet

vanuit een gebarsten en gebroken dwangmaat

 

een gebarsten en gebroken dwangmaat

 

steek m ’n hand er naar uit en

probeer de angst- en kweldemonen te grijpen

en vakkundig af te richten

met mijn gebroken en versplinterde dwangmaat

want er is nog dwang….maat

Be the first to like.

Share

Discussie

No comments voor “niet de druppel doet de emmer overlopen”

Post a comment